Author Archives: Aabha

Toot Toot Train

There is a silly Toot Toot Train; it goes as slow as a snail, way insane. For passengers, it’s way too boring. They fall into deep sleep, with heavy snoring. When the train whooshes by to go, the trees don’t even sway, ’cause it’s too slow. To reach a destination and hastily go, you needContinueContinue reading “Toot Toot Train”

Reboot

The poem reflects a journey from despair to self-empowerment. A single moment triggers overwhelming emotions, leading to feelings of inadequacy and fragmentation. However, through introspection and determination, the speaker reconstructs their identity, embracing hope and resilience. Ultimately, they emerge renewed and confident, asserting that not all burdens are theirs to bear.

पिंजऱ्यापलीकडची हाक

जग सारे स्वातंत्र्याचा श्वास घेत आहे, पण आम्ही झाडांच्या मुळांहूनही घट्ट बांधलेले आहोत. हे पिंजरे ना तुझी वेदना ऐकतात, ना माझी हाक, आजवर मिळालाच नाही आम्हाला विजयाचा एकही धाक. ते सोनेरी दिवस, जेव्हा आम्ही नभात भरारी घेत होतो, अभिमानाने उंच मस्तक करून मुक्तपणे विहरत होतो. ऋतू बदलले, पानगळ झाली, वृक्षही बदलले रूप, पण आमचे आयुष्यContinueContinue reading “पिंजऱ्यापलीकडची हाक”

ಪಿಂಜರ

ಮೌನದ ಗೋಡೆಗಳಾಚೆ ಕೆಲ ಕನಸುಗಳು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿವೆ. ಕಾಲವು ಬಹಳವನ್ನು ಬದಲಿಸಿದರೂ, ದೂರದ ಗಗನದ ನೆನಪು ಮತ್ತು ನಾಳೆಯ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿವೆ.

कैदेतली गर्जना

एकेकाळी ज्याच्या गर्जनेने संपूर्ण जंगल थरथरत असे, तो आज स्वतःलाच एका अनोळखी जगात हरवलेला पाहतो. अभिमान, स्वातंत्र्य आणि वेदनेची हळवी कहाणी सांगणारी ही कविता एका वाघाच्या मनातील न बोलेले भाव उलगडते.

ಬಂಧಿತ ಗರ್ಜನೆ

ಒಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದಲೇ ಕಾಡನ್ನೇ ನಡುಗಿಸಿದ್ದ ವಾಘು, ಇಂದು ತಾನೇ ಅಪರಿಚಿತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಗರ್ವ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ನೋವಿನ ಮಿಡಿಯುವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಈ ಕವಿತೆ, ಒಂದು ಹುಲಿಯ ಮನದಾಳದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.